Uwaga, otwiera nowe okno. PDFDrukujEmail

Główne kierunki pracy dydaktyczno - wychowawczej:

  • Edukacja prozdrowotna
  • Edukacja ekologiczna
  • Edukacja regionalna
  • Optymalizacja procesu nauki czytania

Realizowane na podstawie programów

  • "Kocham przedszkole". Program wychowania przedszkolnego autorstwa M. A. Pleskot i A. Staszewskiej-Miszek,
  • Program "Kochamy dobrego Boga" autorstwa J. Snopek, K. Kurpiński,
  • Język angielski w wychowaniu przedszkolnym. Program nauczania 3, 4, 5 i 6-latków. Autorzy: Magdalena Szpotowicz, Małgorzata Szulc-Kurpaska, Oxford Uniwersity Press 2017

Programy własne

  • Program własny zajęć logopedycznych w przedszkolu "Już mówię", opracowanie Elżbieta Kopka

Podczas zajęć logopedycznych w przedszkolu prowadzone są ćwiczenia, które mają na celu:

1. Kształtowanie prawidłowej mowy poprzez korygowanie zaburzeń w zakresie strony fonetycznej, leksykalnej i gramatycznej wypowiedzi.
2. Stymulowanie opóźnionego rozwoju mowy.

3. Ćwiczenia usprawniające motorykę narządów artykulacyjnych.

4. Uzyskiwanie prawidłowej wymowy zaburzonych głosek i utrwalanie ich w mowie.

5. Ćwiczenia wspomagające terapię logopedyczną:
- ćwiczenia ortofoniczne,

- ćwiczenia percepcji słuchowej,
- ćwiczenia rozwijające słownik czynny i bierny,
- ćwiczenia w zakresie koordynacji wzrokowo – słuchowo – ruchowej,
- ćwiczenia orientacji przestrzennej,
- kształtowanie twórczej aktywności słownej poprzez tworzenie swobodnych tekstów, rymowanek,
- wyrabianie umiejętności posługiwania się mową poprawną pod względem gramatycznym,
- usprawnianie słuchu fonematycznego,
- integrowanie z grupą rówieśniczą.
Podejmowane działania logopedyczne pomogą dzieciom w prawidłowym kształtowaniu się ich mowy. Przyczynią się jednocześnie do tego, iż kontakt słowny z otoczeniem będzie powodem do radości.

  • Program własny zajęć umuzykalniających w przedszkolu "Gram, śpiewam, pląsam, tańczę", opracowanie Wioletta Wróbel

Wiek przedszkolny to czas ostatecznego kształtowania się uzdolnień i wrażliwości muzycznej dlatego został napisany program zajęć rytmiczno - umuzykalniających „Pląsam, tańczę, śpiewam, gram”. Na tym etapie najprostszą formą kontaktu ze sztuką muzyczną jest śpiewanie piosenek, które – wzbogacone o ćwiczenia oddechowe, rytmiczne – ma duże znaczenie logopedyczne. Ponadto teksty piosenek wzbogacają zasób słownictwa. Obcując z muzyką, dzieci uczą się różnicować zjawiska oraz pojęcia, uświadamiają sobie między innymi trwanie w czasie, identyczność i różnorodność, dynamikę, tempo, skutek, przyczynę. Muzyka rozwija aktywną, twórczą wyobraźnię, służy także nauce analizy, syntezy i abstrahowania. Wiele muzycznych zadań daje małemu człowiekowi możliwość poszukiwania alternatywnych rozwiązań, zaprasza do eksperymentów, improwizacji, odkrywania. Kontakt z muzyką sprzyja także nauce jej wartościowania, formułowania sądów, wykształceniu wrażliwości i indywidualnego gustu. Ponadto sztuka muzyczna stanowi silny impuls do działania. Uczy aktywności opartej na regułach. Jej silne, bezpośrednie działanie odbywa się między innymi przez rytm, metrum, tempo, celowość i porządek ruchów, wywoływanie pożądanych stanów (pobudzenia, uspokojenia czy rozluźnienia). Śpiewając, poruszając się lub grając, dziecko musi podporządkować swoją potrzebę ekspresji zasadom rządzącym w muzyce, musi dostosować ją do rytmu i charakteru utworu muzycznego. Odnajduje się w jego harmonii.

Cele główne programu:

  • stwarzanie warunków wychowawczych i edukacyjnych do zdobywania wiedzy dotyczącej muzyki w szerokim tego słowa znaczeniu.
  • przygotowywanie dziecka do roli świadomego odbiorcy, wykonawcy i twórcy muzyki.
  • kształcenie właściwych postaw społecznych — nabywanie umiejętności przejawiania zachowań akceptowanych np. cierpliwości, panowania nad emocjami i temperamentem, zaangażowania, współpracy, empatii.

Zajęcia będą prowadzone w godzinach poza postawą programową.

  • Program własny zajęć ruchowych "A, gimnastyka dobra sprawa", opracowanie Anna Łubowska

Na zajęciach ruchowych realizowane będą zestawy ćwiczeń gimnastycznych oraz zabawy i ćwiczenia muzyczno – ruchowe. Podczas zajęć dzieci będą wykonywały zestaw zabaw i zajęć ruchowych opartych na metodzie gimnastyki twórczej R. Labana, K. Orffa A. i M. Kniessów i W. Sherborne, które uwzględniają łączenie ruchu z muzyką i rytmem. W ciągu zajęć dzieci będą miały okazje oswoić się z przyborami gimnastycznymi (piłka, szarfa, woreczek, skakanka), poznają podstawowe zagadnienia z zakresu nazewnictwa części ciała i konkretnych ćwiczeń, będą miały okazję rozwijać swoją zwinność, gibkość i zręczność oraz nauczą się panowania nad swoimi emocjami w trakcie gier i zabaw z elementami współzawodnictwa. Zajęcia te w nie narzucający, delikatny sposób kształtują prawidłowy rozwój, współdziałają z rozwojem wrażeń i spostrzeżeń, uczą spostrzegać otaczające przedmioty i zjawiska we wzajemnych powiązaniach, kształtują logiczne myślenie, uczą określania ciężaru przedmiotów oraz określania ich położenia w przestrzeni. Zabawy ruchowe rozwijają pamięć i wyobraźnię twórczą, kształtują osobowość dziecka i takie cechy charakteru jak:samodzielność, zdyscyplinowanie, dokładność, uczą współpracy w zespole, rozwijają społecznie. Ćwiczenia ruchowe są jedną z ciekawszych form zabawy.

  • Program własny zajęć plastycznych "Mały plastyk", opracowanie Barbara Grabowska

Program zajęć plastycznych, pozwala rozwijać postawę twórczą, tak niezbędną we współczesnym świecie. Działalność plastyczna dziecka stanowi naturalny sposób odkrywania predyspozycji i uzdolnień. Ukazuje sposób postrzegania rzeczywistości a obcowanie ze sztuką dostarcza dziecku doświadczeń poznawczych i twórczych. Dziecko podczas aktu tworzenia uzewnętrznia myśli i uczucia, które trudne byłyby do wyrażenia słowami. Twórczość plastyczna stanowi formę projekcyjną istotną w terapii, gdzie poprzez zdefiniowanie problemu obrazem można skutecznie dziecku pomóc. Poprzez organizowanie różnorodnych form aktywności plastycznej oraz rozwijanie i kształtowanie jego różnych umiejętności działalność plastyczna– usuwa zahamowania i poczucie niepewności, uczy wiary we własne siły, we własne możliwości twórcze. Program ma charakter otwarty, można go modyfikować i dostosować do potrzebÂiÂmożliwości dzieci. Dziecko może osiągnąć dobre rezultaty w twórczości plastycznej wtedy, gdy jego wysiłek wypływać będzie z wewnętrznej potrzeby wyrażania swoich przeżyć emocjonalnych, wyobrażeń, spostrzeżeń, których często nie byłoby w stanie wyrazić słowami. Przeżycia te dopingują dziecko w czasie tworzenia, a także wzbogacają jego doświadczenia plastyczne. W celu uzyskania jak najlepszych wyników w twórczej pracy dziecka, będziemy zwracać uwagę na to, aby zajęcia odbywały się w atmosferze zachęty, życzliwości, spokoju. Techniki plastyczne stosowane podczas zajęć będą różnorodne, a pomoce do zajęć atrakcyjne, estetyczne, zaś same zajęcia będą przypominać wspaniałą zabawę.